MIZOFONIA. Są dźwięki, które uruchamiają we mnie panikę i agresję - Trash Diva | dusznø podcast #87
Trash Diva jest twórczynią internetową, która zbudowała swój przekaz wokół kilku bardzo konkretnych tematów: trzeźwości, uzależnienia, drugiego obiegu, sportu, śmietnikowania, dumpster divingu i świadomego korzystania z rzeczy, które większość ludzi automatycznie uznałaby za odpad.
Jednym z najważniejszych tematów, które porusza, jest trzeźwość. Trash Diva mówi o uzależnieniu i wychodzeniu z nałogu w sposób bardzo bezpośredni. Nie buduje obrazu osoby, która „ładnie wyszła na prostą”. Pokazuje raczej, że uzależnienie ma konkretne konsekwencje, a trzeźwienie jest długim, niełatwym procesem, który nie kończy się w momencie odstawienia substancji.
W jej internetowej obecności ważne miejsce zajmuje też mizofonia, czyli silna reakcja emocjonalna i fizjologiczna na określone dźwięki. Najczęściej chodzi o powtarzalne odgłosy wydawane przez ludzi, na przykład mlaskanie, przełykanie, oddychanie, chrząkanie, stukanie albo inne drobne dźwięki, które dla osoby z mizofonią mogą być bardzo trudne do zniesienia. Trash Diva mówi o tym publicznie, pokazując mizofonię jako realny problem wpływający na codzienne funkcjonowanie, relacje, przebywanie z innymi ludźmi i poczucie kontroli nad własnym otoczeniem.
Kolejnym ważnym obszarem jej działalności jest drugi obieg. Trash Diva pokazuje ubrania z drugiej ręki, rzeczy znalezione, używane, przerobione, odzyskane i przywrócone do życia. W tym sensie jej profil wpisuje się w szerszą rozmowę o fast fashion i jej katastrofalnym wpływie na naszą planetę.
Ważnym elementem jej rozpoznawalności jest też śmietnikowanie, czyli szukanie rzeczy wyrzuconych, ale nadal nadających się do użytku. Dla jednych to temat kontrowersyjny, dla innych odpowiedź na problem nadkonsumpcjonizmu. W przypadku Trash Divy śmietnikowanie i dumpster diving nie są tylko internetową ciekawostką. To część jej estetyki, praktyki i komentarza do świata, w którym masa dobrych przedmiotów kończy jako odpad tylko dlatego, że komuś przestały być potrzebne albo zwyczajnie nie chciało się już ich naprawiać.
Trash Diva nie próbuje być neutralną edukatorką od ekologii ani instagramową dziewczyną od „ładnego less waste”. Jej przekaz jest bardziej bezpośredni, czasem konfrontacyjny i mocno osadzony w osobistym doświadczeniu. Łączy modę, trzeźwość, uzależnienie, ciało, sport, drugi obieg, śmietnikowanie i codzienność osoby, która świadomie wybiera rzeczy z odzysku.