🔴 ZASUBSKRYBUJ, ABY NIE PRZEGAPIĆ! 🔦 GoUrbex – oficjalny kanał o urbexie w Polsce! Na tym kanale odkrywam opuszczone miejsca, urbex, eksplorację budynków i często staram się uruchamiać prąd w tych opuszczonych przestrzeniach 🔋⚡🔌. Pokazuję także ciekawe historie związane z porzuconymi obiektami: od opuszczonych szpitali, przez hotele i fabryki, aż po tajemnicze bunkry i zapomniane pałace. 💥 Oglądaj najciekawsze urbexy w Polsce i Europie! 👉 Subskrybuj teraz, aby nie przegapić nowych odcinków! 👉 Sprawdź playlisty z najlepszymi filmami urbexowymi!
Wchodzimy do ogromnej opuszczonej fabryki acetylenu we Włoszech. Wielopiętrowe hale, dziurawe stropy i otwarte szyby techniczne sprawiają, że każdy krok wymaga uwagi. W pewnym momencie eksplorację przerywają jednak odgłosy kroków dochodzące z piętra nad nami. Czy ten przemysłowy gigant rzeczywiście jest całkowicie opuszczony?
W pochmurny dzień wchodzę do częściowo wyburzonej elektrociepłowni, która powoli znika z krajobrazu. Wśród pustych hal wciąż zachowała się stara sterownia i centrum dowodzenia, ale największe zaskoczenie czeka na poziomie zero. Dawne przemysłowe pomieszczenia ktoś zamienił w magazyn słomy i maszyn rolniczych. Elektrownia i gospodarstwo pod jednym dachem – takiego połączenia zdecydowanie się tutaj nie spodziewałem.
W nocy wkraczamy do opuszczonej włoskiej dyskoteki Red Zone, miejsca, które ze słynnego centrum imprezowego zamieniło się w milczący labirynt wspomnień i niepokoju. Kiedyś tętniło życiem, przyciągając tłumy, dziś panuje w nim jedynie głucha cisza. Podczas eksploracji tego legendarnego klubu, który stał się ruiną, natrafiamy na ślady dawnej świetności. Jednak im głębiej wchodzimy w kolejne pomieszczenia, tym silniejsze staje się wrażenie, że nie jesteśmy tam sami. Czy Red Zone naprawdę jest puste, czy też coś lub ktoś wciąż czuwa w jego ciemnych zakamarkach?
W Mediolanie trafiamy na opuszczone wieżowce od dawna znane w świecie urbexu. Początkowo wszystko idzie zgodnie z planem, a dostanie się na teren kompleksu nie sprawia większych problemów. Sytuacja zmienia się dopiero po wejściu na dach jednego z wieżowców. Z wysokości podziwiamy panoramę miasta, ale szybko okazuje się, że nie tylko my obserwujemy okolicę – naszą obecnością zaczynają interesować się służby.
Wracam do gigantycznego kompleksu szpitalnego ukrytego w górach północnych Włoch. Tym razem docieramy do części, której nie udało się zobaczyć podczas poprzedniej wyprawy – w tym spalonego piętra pełnego opuszczonych pomieszczeń i pozostawionego wyposażenia. Odkrywamy biura, warsztaty, komputery i laptopy, a także kaplicę, w której przed laty żegnano zmarłych pacjentów. To kolejna część eksploracji miejsca tak wielkiego, że jedna wizyta zdecydowanie nie wystarczyła.
Razem z Pavlloo wchodzimy do opuszczonej słodowni, gdzie pośród przemysłowych hal trafiamy na zaskakująco dobrze zachowane laboratorium. Choć eksplorujemy za dnia, wewnątrz ogromnego kompleksu panuje niemal całkowity mrok. Stare wyposażenie, kolejne pomieszczenia i ciągłe wrażenie, że nie jesteśmy tam sami, sprawiają, że zwykła eksploracja szybko nabiera zupełnie innego klimatu.
Wchodzimy na teren likwidowanej kopalni na Śląsku, aby zobaczyć ją, zanim na dobre zniknie z mapy. Szybko okazuje się, że „opuszczona” nie do końca znaczy zapomniana – monitoring nadal działa, w budynkach jest prąd, a wiele pomieszczeń wygląda tak, jakby pracownicy wyszli stąd zaledwie chwilę temu. Zaglądamy do budynku szybu, szatni łańcuszkowej, stołówki, biur i centrum dowodzenia całym kompleksem.
Tym razem ruszam quadem do opuszczonego gospodarstwa, które okazuje się prawdziwą kapsułą czasu. W kolejnych pomieszczeniach znajduję stare telewizory, sprzęt RTV, części elektroniczne i pozostałości po warsztacie dawnego właściciela. Wszystko wskazuje na to, że elektroniką zajmował się nie tylko hobbystycznie. Im dalej zaglądam, tym więcej urządzeń i zapomnianych przedmiotów wychodzi na światło dzienne.
Wchodzimy do ogromnej opuszczonej fabryki acetylenu we Włoszech. Wielopiętrowe hale, dziurawe stropy i otwarte szyby techniczne sprawiają, że każdy krok wymaga uwagi. W pewnym momencie eksplorację przerywają jednak odgłosy kroków dochodzące z piętra nad nami. Czy ten przemysłowy gigant rzeczywiście jest całkowicie opuszczony?
W pochmurny dzień wchodzę do częściowo wyburzonej elektrociepłowni, która powoli znika z krajobrazu. Wśród pustych hal wciąż zachowała się stara sterownia i centrum dowodzenia, ale największe zaskoczenie czeka na poziomie zero. Dawne przemysłowe pomieszczenia ktoś zamienił w magazyn słomy i maszyn rolniczych. Elektrownia i gospodarstwo pod jednym dachem – takiego połączenia zdecydowanie się tutaj nie spodziewałem.
W nocy wkraczamy do opuszczonej włoskiej dyskoteki Red Zone, miejsca, które ze słynnego centrum imprezowego zamieniło się w milczący labirynt wspomnień i niepokoju. Kiedyś tętniło życiem, przyciągając tłumy, dziś panuje w nim jedynie głucha cisza. Podczas eksploracji tego legendarnego klubu, który stał się ruiną, natrafiamy na ślady dawnej świetności. Jednak im głębiej wchodzimy w kolejne pomieszczenia, tym silniejsze staje się wrażenie, że nie jesteśmy tam sami. Czy Red Zone naprawdę jest puste, czy też coś lub ktoś wciąż czuwa w jego ciemnych zakamarkach?
W Mediolanie trafiamy na opuszczone wieżowce od dawna znane w świecie urbexu. Początkowo wszystko idzie zgodnie z planem, a dostanie się na teren kompleksu nie sprawia większych problemów. Sytuacja zmienia się dopiero po wejściu na dach jednego z wieżowców. Z wysokości podziwiamy panoramę miasta, ale szybko okazuje się, że nie tylko my obserwujemy okolicę – naszą obecnością zaczynają interesować się służby.
Wracam do gigantycznego kompleksu szpitalnego ukrytego w górach północnych Włoch. Tym razem docieramy do części, której nie udało się zobaczyć podczas poprzedniej wyprawy – w tym spalonego piętra pełnego opuszczonych pomieszczeń i pozostawionego wyposażenia. Odkrywamy biura, warsztaty, komputery i laptopy, a także kaplicę, w której przed laty żegnano zmarłych pacjentów. To kolejna część eksploracji miejsca tak wielkiego, że jedna wizyta zdecydowanie nie wystarczyła.
Razem z Pavlloo wchodzimy do opuszczonej słodowni, gdzie pośród przemysłowych hal trafiamy na zaskakująco dobrze zachowane laboratorium. Choć eksplorujemy za dnia, wewnątrz ogromnego kompleksu panuje niemal całkowity mrok. Stare wyposażenie, kolejne pomieszczenia i ciągłe wrażenie, że nie jesteśmy tam sami, sprawiają, że zwykła eksploracja szybko nabiera zupełnie innego klimatu.
Wchodzimy na teren likwidowanej kopalni na Śląsku, aby zobaczyć ją, zanim na dobre zniknie z mapy. Szybko okazuje się, że „opuszczona” nie do końca znaczy zapomniana – monitoring nadal działa, w budynkach jest prąd, a wiele pomieszczeń wygląda tak, jakby pracownicy wyszli stąd zaledwie chwilę temu. Zaglądamy do budynku szybu, szatni łańcuszkowej, stołówki, biur i centrum dowodzenia całym kompleksem.
Tym razem ruszam quadem do opuszczonego gospodarstwa, które okazuje się prawdziwą kapsułą czasu. W kolejnych pomieszczeniach znajduję stare telewizory, sprzęt RTV, części elektroniczne i pozostałości po warsztacie dawnego właściciela. Wszystko wskazuje na to, że elektroniką zajmował się nie tylko hobbystycznie. Im dalej zaglądam, tym więcej urządzeń i zapomnianych przedmiotów wychodzi na światło dzienne.
Razem z Filipem wchodzimy nocą do opuszczonego kompleksu dawnego młyna, który jeszcze na początku lat 2000 prowadził normalną produkcję. Trzy piętra zniszczonych hal, pozostałości maszyn i coraz większe napięcie sprawiają, że ta eksploracja szybko zamienia się w coś więcej niż zwykłe zwiedzanie opuszczonego miejsca.
Wspólnie z Janem z Ciemnej Strony Poznania odwiedzamy opuszczone gospodarstwo ukryte z dala od miasta. Zarośnięte szklarnie, puste budynki i ślady dawnej działalności tworzą klimat miejsca, które od lat stoi bez życia. Podczas eksploracji trafiamy na zalane piwnice, opuszczone zaplecze gospodarcze i tajemnicze ampułki znalezione na strychu jednego z budynków.
Późnym popołudniem wracamy do opuszczonej elektrociepłowni na Śląsku, która właśnie znika z mapy. Wchodzimy od mniej oczywistej strony, omijamy zawalone przejścia i docieramy coraz głębiej do przemysłowego labiryntu. Kiedy jesteśmy już blisko dawnej sterowni, cała eksploracja nagle przybiera zupełnie inny obrót.
Podczas popołudniowej eksploracji trafiamy do opuszczonego dworku należącego kiedyś do artysty rzeźbiarza. Bogato zdobione wnętrza, prywatna pracownia i pozostawione ślady twórczej pracy tworzą wyjątkowy klimat tego miejsca. Największe zaskoczenie czeka jednak w garażu, gdzie od lat stoi zapomniany samochód pokryty warstwą kurzu.
Wracam do opuszczonego ośrodka szkolenia policji ukrytego nad jeziorem. To ogromny kompleks z czasów PRL-u, w którym do dziś widać ślady dawnej funkcji, mimo że natura i wandale od lat robią swoje. Podczas tej rewizyty sprawdzam, co jeszcze zostało z miejsca, które kiedyś tętniło życiem.
Wracamy do opuszczonego centrum handlowego we Włoszech żeby dokończyć eksplorację i zajrzeć do miejsc, których wcześniej nie udało się zobaczyć. Tym razem od samego początku coś jest nie tak. Kolejne próby wejścia kończą się niepowodzeniem, a wokół obiektu zaczynają dziać się sytuacje, które szybko zmieniają przebieg całej wyprawy.
Nocą testuję własnoręcznie zmodyfikowaną kamerę, która dzięki pracy w podczerwieni pozwala widzieć w całkowitej ciemności. Na miejsce testów wybieram opuszczoną stanicę naukową, gdzie kiedyś prowadzono obserwacje przyrodnicze i badania terenowe. W środku trafiamy na pozostawione notatki, stare wyposażenie i znaleziska, które tylko podkręcają klimat tej nocnej eksploracji.
Wracam ze znajomymi do opuszczonego kompleksu szpitalnego we Włoszech, aby pokazać im jedno z najbardziej klimatycznych miejsc, jakie udało mi się odkryć. Na terenie znajdują się dawne oddziały, kaplica oraz nowsza część budynku nosząca ślady po pożarze. W wielu pomieszczeniach sprzęt medyczny i wyposażenie wciąż stoją dokładnie tam, gdzie zostały pozostawione lata temu.
W słoneczny dzień razem ze znajomymi odwiedzamy opuszczoną sowiecką dzielnicę w Czechach, nazywaną przez eksploratorów czeską Prypecią. Wchodzimy do pustych bloków, dawnej szkoły i innych budynków, które przez lata niemal zatrzymały się w czasie. Część osiedla wraca już do życia, ale kilka obiektów wciąż pozwala poczuć klimat prawdziwego poradzieckiego miasta duchów.
Nocą trafiamy do opuszczonego klubu Red Point ukrytego z dala od cywilizacji. W środku nadal stoją elementy dawnego wyposażenia, parkiet, klubowe oświetlenie i ogromna kula dyskotekowa, która pamięta zupełnie inne czasy. Mimo zniszczeń i chaosu to miejsce nadal ma klimat, który trudno pomylić z czymkolwiek innym.
W tym odcinku zabiorę Was do opuszczonej fabryki kruszyw budowlanych. Miejsce skrywa dość sporo maszyn, chociaż ich stan wskazuje że od dawien dawna nie były używane. Ostatnie kalendarze w tym miejscu zatrzymały się ponad 10 lat temu, a fakt że niektóre budynki na terenie zostały wyburzone wskazuje że niebawem fabryka zniknie z powierzchni ziemi.
Opuszczony Szpital nr 126 w Czarnobylskiej strefie zamkniętej. To właśnie tu w Prypeci tej ferelnej nocy 26 kwietnia 1986r trafili poszkodowani strażacy próbujący opanować pożar czarnobylskiej elektrowni jądrowej. Nowoczesny jak na tamte czasy szpital był gotowy na każdą chorobę, za wyjątkiem tej którą wywoływało promieniowanie...
Oko Moskwy, ogromny radar poza horyzontalny wybudowany w latach 60 w związku radzieckim. System duga znajdujący się Czarnobyl 2 składał się z 2 ścian dipolowych o wymiarach 210 x 85m oraz większej 300 x 135m. Były to anteny odbiorcze nastrojone na 2 zakresy KF. Mniejsza na zakres 14- 30 MHz i większa na zakres od 4 do 14 MHz. W tym odcinku zwiedzimy centrum kontroli radaru duga. To właśnie w nim znajdowało się pełno sprzętu którego zadaniem było przetwarzanie odebranych sygnałów. Warto dodać że niedaleko w miejscowości Lubecz znajdowała się kiedy bliźniacza konstrukcja która była właśnie nadajnikiem. Jako że wnętrze budynku nie jest elementem standardowej wycieczka musieliśmy być w miarę cicho...
Obiekt działał nieprzerwanie od 1910 roku i przez niemal całe stulecie tętnił życiem. Jednak w 2005 roku przez pogarszający się stan techniczny i przestarzałą już jak na współczesne standardy infrastrukturę - kinoteatr zamknięto na stałe.
Dziś zabieram Was do jednego z najbardziej tajemniczych miejsc zimnej wojny – podziemnego bunkra Javor 52. To opuszczony magazyn nuklearny, który w czasach ZSRR pełnił kluczową rolę w przechowywaniu radzieckiej broni jądrowej. Wędrując przez mroczne korytarze i zdewastowane hale, odkrywamy ślady przeszłości, tajemnicze napisy po rosyjsku oraz ostrzeżenia o niebezpieczeństwie radiacji. Czy radiacja wciąż jest obecna w tym miejscu? Zabieramy ze sobą dozymetr, by przekonać się, co kryją te betonowe ściany… Przygotujcie się na eksplorację pełną napięcia i historii, która przeniesie Was w czasy zimnej wojny. Czy Javor 52 jest rzeczywiście tak opuszczony, jak się wydaje? Oglądajcie do końca, by poznać odpowiedzi!
W tym odcinku odwiedzę opuszczone laboratorium. Dokładniej jest to Zootechniczny Zakład Doświadczalny który powstał na początku lat 50. Wnętrza obiektu skrywają 2 laboratoria, ciąg pomieszczeń biurowych, spore piwnice oraz kompletną ubojnię i chlewnię. Przeglądając wybiórczo pozostałe dokumenty natrafiłem na wzmiankę o sprzedaży terenu pod koniec roku 2011 która sugerowała koniec działalności. Pokryło się to z informacjami które później znalazłem w sieci. Wskazywały że Zakład w latach 90 został przekształcony w spółkę zoo, a niespełna 20 lat później została ona sprzedana w ręce prywatne.