Życie z rakiem, PTSD i medyczna mari*uana - Gosia Sajan | dusznø podcast #57

Popis

"Moje ciało ma PTSD" – Gosia Sajan opowiada o swojej codziennośi z rakiem, przerzutami i niewidoczną niepełnosprawnością. Jej historia to przykład tego, jak choroba nowotworowa wpływa nie tylko na ciało, ale też na emocje, psychikę, pracę i relację ze sobą. 00:00 – wstęp 00:03:25 – droga Gosi do zdjęcia kołnierza i gorsetu 00:12:10 – czy Gosi zdarza się zapominać o chorobie 00:15:00 – „moje ciało ma PTSD” / powrót Gosi do pracy 00:31:00 – problemy Gosi z jedzeniem 00:36:40 – „zostałam zwolniona z pracy” 00:44:20 – niewidzialna niepełnosprawność 00:55:40 – życie w trybie lavidaloca 01:02:50 – wystąpienie Gosi na Tedex o kolorach 01:16:35 – co kolory dały Gosi 01:27:50 – medyczna mari*uana Gosia zachorowała na raka piersi w wieku 27 lat. W wieku 31 dowiedziała się o wznowie choroby i rozsianych przerzutach – między innymi do wątroby i kręgosłupa. Pzerzuty doprowadziły do złamania kręgosłupa, unieruchomienia i długiej, bolesnej rehabilitacji. Dziś, mimo przewlekłego bólu, zmęczenia i skutków ubocznych leczenia, funkcjonuje jako osoba aktywna i społecznie zaangażowana. W mediach bywa nazywana „najradośniejszą pacjentką onkologiczną w Polsce”, głównie dzięki energii, kolorom i charakterystycznym onkostylówkom, które wprowadziła na oddziały onkologiczne. Ale za tym wizerunkiem stoi rzeczywistość pełna wyzwań: codzienna walka o sprawność, stres, odbudowywanie relacji z własnym ciałem oraz konieczność funkcjonowania z niewidoczną niepełnosprawnością. Gosia otwarcie mówi o emocjach, opowiada o psychoterapii, która bywa trudna, o powrotach do pracy, o tym, jak stres wpływa na ciało i o tym, jak kolory pomagają jej znów czuć się sobą. Gosia regularnie występuje w podcastach, mediach i na wydarzeniach edukacyjnych, gdzie opowiada o życiu z zaawansowaną chorobą nowotworową. Mówi o zdrowiu psychicznym, relacji z ciałem, stygmatyzacji pacjentów, języku, jakim opowiada się o raku, oraz o wsparciu psychologicznym, które jest kluczowe dla osób onko.